Odrodziłam się jako drugoplanowa postać w powieści. A na dodatek pełniłem rolę „mostu sroki” w romansie.
Tak czy inaczej, romans był niemożliwy, a moja przyszłość wydawała się ponura z moją pogrążoną w długach rodziną.
Po zostaniu urzędnikiem próbowałam cieszyć się bogactwem i honorem, których nie mogłam mieć w poprzednim życiu, ale… W przeciwieństwie do oryginałów, męskie postacie wydają się trochę dziwne?! „Wyobraź sobie, jak Char-Char wyglądałby na zarumienionego i nieśmiałego, patrząc na kogoś, kogo lubi?”
„Wow….. to byłoby niesamowite.”
Keurigord patrzy pustym wzrokiem, Hylli chce rozmawiać za każdym razem, gdy się widzimy, a Yves przybiera minę i mamrocze do siebie.
„Czy mam cię zabrać i uciec…”
Sean zakrywał twarz obiema rękami, nic nie mówiąc. Jego rumieniec sięgał tylko twarzy, ale teraz czerwień rozciąga się na czubki jego uszu.
Dlaczego nie macie obsesji na punkcie głównej roli kobiecej i zamiast tego nie robicie innych rzeczy?
Charine West, która chciała wieść normalne życie i jej przetrwanie w odwróconym haremie Char-Char.